درگذشت فردریک بانتینگ (کاشف انسولین) در ۲۱ فوریه ۱۹۴۱ (۲ اسفند ۱۳۱۹ خورشیدی)، پایانی بر زندگی یکی از تأثیرگذارترین دانشمندان پزشکی قرن بیستم بود. فردریک بانتینگ، پزشک و پژوهشگر کانادایی، به خاطر کشف انسولین و نقش حیاتی آن در درمان دیابت شهرت جهانی یافت. کشف انسولین در دهه ۱۹۲۰ میلادی، زندگی میلیونها بیمار دیابتی را در سراسر جهان دگرگون کرد و بانتینگ به همراه چارلز بست، جایزه نوبل پزشکی را در سال ۱۹۲۳ دریافت کرد. بانتینگ در طول عمر خود به پژوهشهای علمی و فعالیتهای پزشکی ادامه داد و در دوران جنگ جهانی دوم نیز به عنوان افسر پزشکی در ارتش کانادا خدمت کرد. او در جریان یک مأموریت تحقیقاتی هوایی در نیوفاندلند دچار سانحه هوایی شد و در سن ۴۹ سالگی درگذشت. این حادثه منجر به مرگ دو نفر دیگر نیز شد. مرگ بانتینگ، جامعه علمی و پزشکی جهان را در بهت فرو برد و یاد او به عنوان یکی از پیشگامان درمان دیابت گرامی داشته میشود. در سال ۱۹۴۱، خبر درگذشت بانتینگ بازتاب گستردهای در رسانهها و محافل علمی داشت. از آن زمان تاکنون، سالروز درگذشت او فرصتی برای یادآوری نقش مهم کشف انسولین در تاریخ پزشکی و تأثیر آن بر زندگی بیماران دیابتی بوده است. این روز به دلیل اهمیت علمی و تأثیر جهانی بانتینگ، از سال ۱۳۱۹ خورشیدی (۱۹۴۱ میلادی) به تقویم میلادی افزوده شد تا یادآور دستاوردهای او در درمان بیماریهای مزمن باشد.
