درگذشت علینقی وزیری (موسیقیدان ایرانی) در ۱۸ شهریور ۱۳۲۹، یکی از رویدادهای مهم در تاریخ موسیقی ایران به شمار میرود. علینقی وزیری، متولد ۱۲۶۵ خورشیدی، از چهرههای برجسته موسیقی سنتی و نوگرای ایران بود که نقش مهمی در تحول و آموزش موسیقی ایرانی ایفا کرد. او با تأسیس مدرسه موسیقی و تلاش برای مدرنسازی ساختار آموزشی موسیقی، تأثیر قابل توجهی بر نسلهای بعدی هنرمندان ایرانی گذاشت. وزیری در طول زندگی خود آثار متعددی در زمینه موسیقی ایرانی خلق کرد و به عنوان نوازنده تار و آهنگساز شناخته شد. او همچنین در زمینه تئوری موسیقی و نگارش کتابهای آموزشی فعالیت داشت و تلاش کرد تا موسیقی ایرانی را با روشهای علمی و نوین آموزش دهد. فعالیتهای او در دهههای ۱۳۰۰ و ۱۳۲۰ خورشیدی، موجب گسترش آموزش موسیقی در ایران شد و بسیاری از شاگردانش بعدها از استادان برجسته موسیقی کشور شدند. درگذشت وزیری در ۱۸ شهریور ۱۳۲۹، بازتاب گستردهای در محافل هنری و فرهنگی ایران داشت. مراسم یادبود او با حضور هنرمندان و علاقهمندان به موسیقی برگزار شد و یاد او همچنان در میان اهالی موسیقی زنده است. این روز به عنوان یادآور نقش وزیری در تحول موسیقی ایرانی، هر سال مورد توجه جامعه هنری قرار میگیرد. به دلیل اهمیت وزیری در تاریخ موسیقی ایران، این رویداد پس از درگذشت او توسط برخی نهادهای فرهنگی و هنری به تقویم اضافه شد تا یادآور تأثیرات ماندگار او باشد.
