روز دوم فروردیگان (۲۶ اسفند، تقویم شاهنشاهی) یکی از مناسبتهای مهم آیین زرتشتی است که به یاد روان درگذشتگان و بزرگداشت نیاکان برگزار میشود. این آیین که ریشه در سنتهای باستانی ایران دارد، در پایان سال و نزدیک به نوروز برگزار میشود و فرصتی برای یادآوری پیوند نسلها و احترام به گذشتگان فراهم میکند. در سال ۲۵۳۵ شاهنشاهی، با انجام اصلاحات تقویمی و توجه ویژه به میراث فرهنگی ایران، روز دوم فروردیگان به طور رسمی در تاریخ ۲۶ اسفند به تقویم شاهنشاهی افزوده شد تا جایگاه این آیین کهن در هویت ملی ایران تقویت شود. این تصمیم در دوره پهلوی و با هدف بازشناسی و احیای آیینهای باستانی اتخاذ شد. در این روز، خانوادهها و پیروان آیین زرتشتی با روشن کردن شمع و بخور، خواندن اوستا و گردهمایی خانوادگی، یاد درگذشتگان خود را گرامی میدارند. اهمیت این روز در تقویم شاهنشاهی، بازتابی از تلاش برای احیای سنتهای ایرانی و توجه به ریشههای فرهنگی کشور بود. مراسم فروردیگان در این دوره، علاوه بر جنبه مذهبی، به عنوان نمادی از وحدت و پیوستگی اجتماعی نیز مورد توجه قرار گرفت. این مناسبت همچنان در میان زرتشتیان ایران و برخی جوامع ایرانی خارج از کشور برگزار میشود و یادآور نقش آیینهای کهن در هویت فرهنگی ایران است.