درگذشت حسین منزوی (شاعر ایرانی) در ۶ مه ۲۰۰۴، نقطه عطفی در تاریخ ادبیات معاصر ایران به شمار میآید. حسین منزوی، متولد ۱۳۲۵ در زنجان، یکی از چهرههای برجسته شعر معاصر فارسی بود که با آثارش تأثیر عمیقی بر شعر نو و غزل فارسی گذاشت. او با زبان خاص و نگاه متفاوت خود، نسل جدیدی از شاعران را تحت تأثیر قرار داد و بسیاری از اشعارش به عنوان نمونههایی شاخص از غزل معاصر شناخته میشوند. منزوی در طول زندگی خود بیش از ده مجموعه شعر منتشر کرد و آثارش بارها مورد توجه منتقدان و علاقهمندان ادبیات قرار گرفت. او علاوه بر سرودن شعر، در زمینه ترجمه و پژوهش ادبی نیز فعالیت داشت. برخی از اشعار منزوی به زبانهای دیگر ترجمه شدهاند و در محافل ادبی خارج از ایران نیز بازتاب یافتهاند. سبک شعری او، ترکیبی از سنت و نوآوری بود که توانست مخاطبان گستردهای را جذب کند. درگذشت او در سن ۵۹ سالگی، واکنشهای گستردهای در میان اهالی فرهنگ و هنر ایران برانگیخت. مراسم یادبود و بزرگداشتهای متعددی در شهرهای مختلف ایران برگزار شد و بسیاری از شاعران و نویسندگان معاصر، یاد و آثار او را گرامی داشتند. این روز به عنوان یادبود درگذشت حسین منزوی، به پیشنهاد و تصمیم نهادهای فرهنگی و ادبی ایران در همان سال ۱۳۸۳ (۲۰۰۴ میلادی) به تقویم میلادی افزوده شد تا نقش و جایگاه منزوی در شعر معاصر ایران حفظ شود.
