روز معلم (دوران پهلوی)
روز معلم (دوران پهلوی)، ۱۰ اردیبهشت.
این روز در تقویم شاهنشاهی به عنوان فرصتی برای قدردانی از معلمان و نقش آنان در توسعه آموزش و پرورش کشور تعیین شده بود.
در این روز، مدارس و نهادهای آموزشی برنامههایی برای بزرگداشت معلمان برگزار میکردند و دانشآموزان با اهدای گل یا پیامهای تبریک، از زحمات معلمان خود تقدیر میکردند.
در دوران پهلوی، توجه به آموزش و پرورش و ارتقای جایگاه معلم در جامعه از اهمیت ویژهای برخوردار بود.
سیاستهای آموزشی این دوره بر توسعه مدارس، تربیت معلم و گسترش سوادآموزی متمرکز بود و روز معلم به عنوان نمادی از این رویکرد در تقویم رسمی کشور گنجانده شد.
این مناسبت فرصتی بود تا نقش معلمان در تربیت نسلهای آینده و پیشرفت جامعه مورد تأکید قرار گیرد.
برگزاری روز معلم در ۱۰ اردیبهشت، بخشی از سیاستهای فرهنگی و اجتماعی دوران پهلوی برای ارج نهادن به حرفه معلمی و ترویج ارزشهای آموزشی بود.
این روز همچنان در حافظه جمعی برخی از نسلها باقی مانده و یادآور اهمیت آموزش و احترام به معلمان در تاریخ معاصر ایران است.