سهشنبه ۱۵ دی ۱۴۰۴ برابر با ۵ ژانویه ۲۰۲۶، در میانه فضایی پرتنش در ایران، رضا پهلوی پیامی منتشر کرد که به سرعت در شبکههای اجتماعی و رسانههای فارسیزبان دست به دست شد. این پیام که هم به صورت ویدیویی و هم به شکل متن در صفحههای رسمی او در اینستاگرام، ایکس و دیگر کانالهای ارتباطی منتشر شد، مردم ایران را به مشارکت در اعتراضات سراسری فراخواند. بسیاری از تحلیلگران این پیام را یکی از نخستین تلاشهای هماهنگ برای شکل دادن به اعتراضاتی گسترده در جریان خیزشهای سال ۱۴۰۴ دانستند. در این پیام، رضا پهلوی از مردم خواست در یک اقدام هماهنگ و سراسری، هر شب ساعت هشت از خانهها، پشتبامها و خیابانها شعارهای اعتراضی سر دهند. هدف از این اقدام، به گفته او، شکستن فضای سکوت و نشان دادن همبستگی ملی در برابر سرکوب بود. او تأکید کرد که حتی در شرایطی که اینترنت محدود یا قطع میشود و نیروهای امنیتی در خیابان حضور دارند، مردم میتوانند از داخل خانهها نیز صدای اعتراض خود را به گوش دیگران برسانند. در پیام منتشرشده، او همچنین مردم را به روشهای مختلفی از اعتراض مدنی فراخواند. از جمله اعتصاب در محل کار، نرفتن به ادارات و تبدیل کردن خانهها به «سنگر مقاومت مدنی». به گفته او، هدف این اقدامات این بود که هم جامعه داخلی و هم افکار عمومی جهانی متوجه گستردگی نارضایتیها در ایران شوند. شعارهایی که در این فراخوان به آنها اشاره شد شامل شعارهای ملیگرایانه و ضدحکومتی بود که پیشتر نیز در برخی اعتراضات شنیده شده بودند. انتشار این فراخوان با واکنش سریع ایرانیان خارج از کشور نیز همراه شد. در شهرهایی مانند لسآنجلس، لندن و تورنتو تجمعهایی در حمایت از اعتراضات داخل ایران برگزار شد و بسیاری از فعالان سیاسی و مدنی در شبکههای اجتماعی از این فراخوان حمایت کردند. در فضای مجازی نیز هشتگها و پیامهای مرتبط با این فراخوان به سرعت گسترش یافت. در داخل ایران نیز گزارشهایی از واکنش مردم منتشر شد. در برخی شهرها از جمله تهران، اصفهان، شیراز، تبریز و سنندج ویدیوهایی منتشر شد که در آنها صدای شعارهای شبانه از پشتبامها یا خیابانها شنیده میشد. در برخی مناطق نیز تجمعهای کوچک و پراکنده شکل گرفت. با این حال، به دلیل محدودیتهای ارتباطی و کنترل شدید رسانهای، آمار دقیق شرکتکنندگان در این اعتراضات به طور مستقل قابل تأیید نبود. در روزهای پس از این فراخوان، فضای سیاسی و اجتماعی کشور همچنان ملتهب باقی ماند. برخی گزارشها نشان میداد که حکومت برای کنترل شرایط به محدود کردن اینترنت و افزایش حضور نیروهای امنیتی در شهرها روی آورده است. در مقابل، حامیان این فراخوان آن را یکی از عوامل مهم در گسترش موج جدید اعتراضات دانستند. به طور کلی، فراخوان رضا پهلوی در ۱۵ دی ۱۴۰۴ به عنوان یکی از لحظات مهم در روند تحولات سیاسی آن دوره مورد توجه قرار گرفت. این فراخوان نه تنها در داخل ایران واکنشهایی ایجاد کرد، بلکه در میان ایرانیان خارج از کشور و در رسانههای بینالمللی نیز بازتاب یافت. بسیاری از تحلیلگران معتقدند که اهمیت این روز در آن بود که تلاش کرد نوعی هماهنگی میان معترضان ایجاد کند و توجه افکار عمومی جهان را به مطالبات سیاسی و اجتماعی در ایران جلب کند. به همین دلیل، در روایتهای مربوط به تحولات سال ۱۴۰۴، این فراخوان اغلب به عنوان یکی از نقاط عطف در شکلگیری موج تازهای از اعتراضات و بحثهای سیاسی در ایران ذکر میشود. اهمیت آن بیشتر در تأثیری بود که بر فضای عمومی، شبکههای اجتماعی و گفتمان سیاسی آن دوره گذاشت.
