در صبح شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶) مرحلهای تازه از بحران خاورمیانه آغاز شد. ایالات متحده و اسرائیل عملیات نظامی گستردهای علیه جمهوری اسلامی را آغاز کردند؛ عملیاتی که در اسناد نظامی آمریکا با نام «خشم حماسی» (Epic Fury) و در ارتش اسرائیل با نام «شیر غران» (Roaring Lion) شناخته میشود. هدف اعلامشده این عملیات، تضعیف ساختار نظامی جمهوری اسلامی، خنثیسازی برنامههای هستهای و موشکی ایران، و پایان دادن به تهدیدهای امنیتی منطقهای عنوان شد. این حملات عملاً آغاز جنگی شد که بسیاری از تحلیلگران از آن با عنوان جنگ ۲۰۲۶ با جمهوری اسلامی یاد میکنند. تنشها در خاورمیانه از سال ۱۴۰۲ به شکل چشمگیری افزایش یافت. در طول سال ۱۴۰۳ چندین تبادل آتش میان ایران، اسرائیل و نیروهای نیابتی در منطقه رخ داد. در خرداد ۱۴۰۴ نیز جنگی کوتاه اما شدید – که بعدها به نام «جنگ ۱۲ روزه» شناخته شد – میان ایران و اسرائیل درگرفت. در جریان آن، آمریکا و اسرائیل حملاتی را علیه برخی تأسیسات هستهای ایران انجام دادند. این درگیری با یک آتشبس شکننده پایان یافت، اما تنشها عملاً هرگز فروکش نکرد. از دی ۱۴۰۴ موج گستردهای از اعتراضات ضدحکومتی در ایران آغاز شد. این اعتراضات که در بیش از ۱۰۰ شهر جریان داشت، بزرگترین جنبش اعتراضی کشور از زمان انقلاب ۱۳۵۷ توصیف شد. سرکوب شدید توسط سپاه پاسداران و بسیج گزارش شد و برخی منابع شمار کشتهشدگان را میان ۳۰ تا ۴۳ هزار نفر برآورد کردند. در همین زمان، ایالات متحده بزرگترین استقرار نظامی خود در خاورمیانه از زمان جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ را آغاز کرد. چندین ناو هواپیمابر از جمله USS Abraham Lincoln، USS Gerald R. Ford و USS George H. W. Bush در منطقه مستقر شدند. همزمان تلاشهای دیپلماتیک برای جلوگیری از درگیری ادامه داشت. مذاکرات غیرمستقیم هستهای میان ایران و آمریکا در عمان و ژنو در بهمن و اسفند ۱۴۰۴ برگزار شد. اگرچه در ۷ اسفند نشانههایی از پیشرفت محدود دیده شد، اما مذاکرات در نهایت شکست خورد. در روزهای قبل از حمله، دونالد ترامپ هشدار داد که اگر ایران با شرایط پیشنهادی موافقت نکند، گزینه نظامی اجرا خواهد شد. گزارشهای اطلاعاتی بعداً نشان داد که سرویسهای اطلاعاتی غربی توانسته بودند جلسهای از رهبران ارشد جمهوری اسلامی در تهران را ردیابی کنند و زمان حمله را بر همان اساس تعیین کنند. حملات اصلی در صبح ۹ اسفند آغاز شد. اولین موج حملات حدود ساعت ۹:۴۵ صبح به وقت تهران شروع شد و تا حدود ۱۱:۳۰ صبح ادامه یافت. در این عملیات، صدها جنگنده اسرائیلی همراه با موشکها و پهپادهای آمریکایی به بیش از ۵۰۰ هدف نظامی و راهبردی در سراسر ایران حمله کردند. در ۲۴ ساعت نخست بیش از ۱۲۰۰ بمب و موشک هدایتشونده مورد استفاده قرار گرفت. اهداف حملات شامل موارد زیر بود: - مراکز فرماندهی سپاه پاسداران - پایگاههای موشکی - تأسیسات هستهای - زیرساختهای نظامی و اطلاعاتی - برخی پایگاههای دریایی و هوایی - کشتهشدن رهبران جمهوری اسلامی در ساعات اولیه حملات گزارش شد که سید علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در جریان یکی از حملات کشته شده است. چندین مقام بلندپایه دیگر نیز در همان روز کشته شدند، از جمله: - علی شمخانی - تعدادی از فرماندهان ارشد سپاه - مقاماتی از وزارت اطلاعات همزمان گزارشهایی از تلفات غیرنظامیان نیز منتشر شد. یکی از مرگبارترین حوادث، برخورد یک حمله به مدرسهای در میناب بود که به کشته شدن ۱۴۸ نفر انجامید. ایران تقریباً بلافاصله پاسخ نظامی خود را آغاز کرد. این عملیات با عنوان «وعده صادق ۴» اعلام شد. در این پاسخ: - صدها موشک و پهپاد به سمت اسرائیل شلیک شد - برخی پایگاههای نظامی آمریکا در خلیج فارس هدف قرار گرفتند - حملات نیروهای متحد ایران در منطقه شدت گرفت در همین زمان، ایران تنگه هرمز را بست؛ اقدامی که باعث شوک فوری در بازار جهانی انرژی شد. گروههایی مانند حزبالله لبنان و برخی شبهنظامیان عراقی نیز وارد درگیری شدند و دامنه جنگ به چند جبهه منطقهای گسترش یافت. در روزهای بعد، حملات آمریکا و اسرائیل به زیرساختهای نظامی ایران در مناطق مختلف کشور ادامه یافت. تأسیسات نفتی، پایانههای دریایی از جمله جزیره خارک و پایگاههای سپاه در چند استان هدف قرار گرفتند. ایران نیز به حملات موشکی و پهپادی ادامه داد، هرچند برخی گزارشها از کاهش توان عملیاتی موشکی ایران به دلیل محدودیت ذخایر خبر میدادند. در داخل ایران، پس از کشته شدن رهبر جمهوری اسلامی، ساختار موقت رهبری تشکیل شد و در ادامه مجتبی خامنهای به عنوان رهبر جدید معرفی شد. طبق اظهارات دونالد ترامپ، عملیات نظامی ممکن است ۴ تا ۵ هفته ادامه یابد. با این حال، تا اواسط مارس ۲۰۲۶ جنگ همچنان در جریان است و وضعیت منطقه به سرعت در حال تغییر است. بر طبق منابع جمهوری اسلامی، این مناسبت به همین صورت و با این توضیحات در تقویم رسمی ثبت و معرفی شده است.
