واکنشهای داخلی و خارجی به خبر مرگ علی خامنهای در 10 اسفند 1404
صبح یکشنبه ۱۰ اسفند ۱۴۰۴، خبری منتشر شد که به سرعت به یکی از بزرگترین لحظات سیاسی تاریخ معاصر ایران تبدیل شد.
رسانههای دولتی ایران اعلام کردند که سید علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، در پی حمله هوایی مشترک آمریکا و اسرائیل کشته شده است.
طبق گزارشها، او یک روز پیش از آن، در ۹ اسفند، در مجموعه «بیت رهبری» در تهران هدف حمله قرار گرفته بود.
تلویزیون دولتی ایران حدود ساعت پنج صبح این خبر را به صورت رسمی اعلام کرد.
پخش برنامههای عادی قطع شد، قرآن و نوحه پخش شد و مجریان خبر با چهرهای متاثر خبر را خواندند.
دولت نیز بلافاصله چهل روز عزای عمومی اعلام کرد و یک هفته تعطیلی سراسری در کشور در نظر گرفت.
انتشار این خبر در داخل ایران واکنشهایی بسیار متفاوت و حتی متضاد به دنبال داشت.
از یک سو، مقامات حکومتی و نهادهای رسمی کشور این حادثه را به شدت محکوم کردند و آن را یک حمله مستقیم به حاکمیت ایران دانستند.
رئیسجمهور مسعود پزشکیان در نخستین واکنش خود این رویداد را «جنایتی بزرگ» توصیف کرد و تأکید کرد که چنین اقدامی بدون پاسخ نخواهد ماند.
برخی چهرههای سیاسی سابق از جمله محمد خاتمی و حسن روحانی نیز پیامهای تسلیت منتشر کردند و از نقش و جایگاه خامنهای در ساختار جمهوری اسلامی یاد کردند.
شورای عالی امنیت ملی در بیانیهای اعلام کرد که این اتفاق «حادثهای تلخ برای نظام» بوده و از نیروهای سیاسی و اجتماعی خواست در برابر شرایط جنگی وحدت خود را حفظ کنند.
در روزهای نخست پس از اعلام خبر، ساختار موقتی برای اداره رهبری کشور شکل گرفت.