خیزش دانشجویی ۱۸ تیر ۱۳۷۸، در روز ۱۸ تیر آغاز شد و با اعتراضات گسترده دانشجویان در تهران و چند شهر دیگر ایران همراه بود. این رویداد پس از حمله به کوی دانشگاه تهران و در پی اعتراض دانشجویان به توقیف یک روزنامه اصلاحطلب رخ داد. نیروهای انتظامی و لباسشخصیها وارد خوابگاههای دانشجویی شدند و برخوردهای خشونتآمیزی با دانشجویان صورت گرفت. در روزهای بعد، اعتراضات به خیابانهای اطراف دانشگاه تهران و برخی شهرهای دیگر گسترش یافت. گزارشها حاکی از بازداشت صدها نفر و کشته شدن دستکم یک نفر است. این واقعه یکی از مهمترین اعتراضات دانشجویی پس از انقلاب ۱۳۵۷ به شمار میرود و تأثیر قابل توجهی بر فضای سیاسی و اجتماعی کشور گذاشت. خیزش دانشجویی ۱۸ تیر ۱۳۷۸ به عنوان نمادی از اعتراضات مدنی و مطالبات دانشجویی در تاریخ معاصر ایران باقی مانده است. این روز هر ساله توسط برخی گروههای دانشجویی و فعالان اجتماعی یادآوری میشود و همچنان در مباحثات پیرامون آزادی بیان و حقوق دانشجویان جایگاه ویژهای دارد. این روز به دنبال وقایع تیرماه ۱۳۷۸ و تصمیم مسئولان وقت، به عنوان نمادی از اعتراضات دانشجویی به تقویم غیررسمی برخی گروهها افزوده شد و عمدتاً با تجمعات و برنامههای یادبود در دانشگاهها گرامی داشته میشود.
