فتح تهران در ۲۵ مرداد ۱۲۸۸ (انقلاب مشروطه)، روزی است که نیروهای مشروطهخواه پس از پیشروی از شمال و جنوب ایران، وارد تهران شدند و کنترل شهر را به دست گرفتند. این رویداد نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران به شمار میرود و به سقوط حکومت محمدعلی شاه قاجار انجامید. نیروهای مشروطهخواه که عمدتاً از تبریز، گیلان و بختیاری آمده بودند، پس از چندین هفته نبرد و محاصره، موفق شدند پایتخت را تصرف کنند. در جریان این عملیات، شمار کشتهشدگان و مجروحان از هر دو طرف به دهها نفر رسید و برخی ساختمانهای مهم شهر آسیب دیدند. با فتح تهران، محمدعلی شاه به سفارت روسیه پناه برد و عملاً سلطنت او پایان یافت. پس از این واقعه، مجلس شورای ملی دوباره تشکیل شد و مشروطیت در ایران تثبیت گردید. این رویداد به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای انقلاب مشروطه شناخته میشود و نقش مهمی در شکلگیری نهادهای مدرن سیاسی و حقوقی ایران ایفا کرد. ورود مشروطهخواهان به تهران در ۲۵ مرداد ۱۲۸۸، سرآغاز دورهای جدید در تاریخ ایران بود که طی آن تلاش برای قانونگرایی و محدود کردن قدرت مطلقه سلطنت شدت گرفت. این واقعه هر ساله توسط برخی گروههای فرهنگی و تاریخی یادآوری میشود و در متون تاریخ معاصر ایران جایگاه ویژهای دارد. این روز به دلیل اهمیت تاریخی آن، پس از انقلاب مشروطه و با تصمیم رهبران مشروطهخواه و مجلس شورای ملی، به عنوان نماد پیروزی جنبش مشروطه در تقویم رویدادهای ملی ایران ثبت شد.
