درگذشت خوآن رامون خیمنس (شاعر اسپانیایی و برنده نوبل ادبیات ۱۹۵۶) در ۲۹ مه، روزی است که یادآور پایان زندگی یکی از چهرههای برجسته ادبیات اسپانیا در قرن بیستم است. خیمنس در سال ۱۹۵۸ در سن ۷۶ سالگی در پورتوریکو درگذشت. او با آثارش تأثیر عمیقی بر شعر مدرن اسپانیا گذاشت و سبک خاصی از شعر ناب را معرفی کرد که بر سادگی، موسیقیایی بودن و تصویرسازیهای شاعرانه تأکید داشت. خوآن رامون خیمنس در سال ۱۹۵۶ جایزه نوبل ادبیات را دریافت کرد. این جایزه به خاطر «شعر ناب و هنرمندانهاش که زبان اسپانیایی را به اوج تازهای رساند» به او اهدا شد. از مهمترین آثار او میتوان به کتاب «پلاترو و من» اشاره کرد که داستانی شاعرانه درباره رابطه یک مرد و الاغش است و به زبانهای مختلفی ترجمه شده است. خیمنس در طول زندگی خود بیش از ۲۰ مجموعه شعر منتشر کرد و نقش مهمی در تحول ادبیات اسپانیا ایفا نمود. درگذشت او در ۲۹ مه ۱۹۵۸ باعث شد جامعه ادبی اسپانیا و جهان به یادآوری دستاوردهایش بپردازند. پس از مرگش، آثار و سبک شعری او همچنان مورد توجه پژوهشگران و دوستداران ادبیات قرار دارد. این روز در تقویم میلادی به عنوان یادبود یکی از مهمترین شاعران معاصر اسپانیا ثبت شده است. ثبت این مناسبت در تقویم میلادی پس از درگذشت او در سال ۱۹۵۸ و به منظور بزرگداشت تأثیر ادبی و فرهنگی خوآن رامون خیمنس انجام شد.
