جشن آمادگی زمستان در تاریخ ۳۰ آذر سال ۲۵۳۵ شاهنشاهی به عنوان رویدادی ویژه در تقویم شاهنشاهی ایران ثبت شد. هدف از برگزاری این جشن، یادآوری اهمیت آمادگی برای فصل زمستان و ترویج تدابیر لازم برای حفظ سلامت جامعه در برابر سرمای این فصل بود. در این روز، برنامههایی برای آگاهسازی عمومی درباره نکات ایمنی و بهداشتی مرتبط با زمستان در مدارس و نهادهای فرهنگی برگزار شد. همچنین رسانهها به معرفی سنتهای قدیمی ایرانی درباره آغاز زمستان و روشهای سنتی مقابله با سرما پرداختند. این جشن در دورهای به تقویم شاهنشاهی افزوده شد که توجه به احیای تقویمهای باستانی و سنتهای ایرانی در دستور کار قرار داشت و تلاش میشد پیوندی میان آیینهای کهن و نیازهای معاصر جامعه ایجاد شود. در سال ۲۵۳۵ شاهنشاهی، با تصمیم مقامات وقت، این جشن به طور رسمی به تقویم شاهنشاهی اضافه شد تا اهمیت آمادگی برای تغییرات فصلی و شرایط آبوهوایی برجسته شود. جشن آمادگی زمستان در آن سال به عنوان نمادی از توجه به سلامت و رفاه عمومی و همچنین احیای برخی سنتهای ایرانی مورد توجه قرار گرفت و پس از آن به عنوان یک مناسبت خاص در تقویم شاهنشاهی باقی ماند.
